عليم است .
* ( وَلا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍ ) * فاطر : 14 فاعل * ( « يُنَبِّئُكَ » ) * محذوف است و * ( « مِثْلُ خَبِيرٍ » ) * جاى آن را گرفته است و شايد فاعل آن « احدى باشد يعنى : احدى به تو مثل مخبر دانا خبر نميدهد در الميزان تقدير آن را چنين گفته : خبر نميدهد ترا از حقيقت امر مخبرى مثل مخبر دانا .
خبز :
نان . * ( وَقالَ الآخَرُ إِنِّي أَرانِي أَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِي خُبْزاً ) * يوسف : 36 و ديگرى گفت من خودم را مىبينم كه بالاى سرم نان حمل ميكنم . اين لفظ تنها يك بار در قرآن يافت مىشود . در دعاى حضرت رسول ( ص ) در بارهء نان هست : « اللَّهمّ بارك لنا فى الخبز و لا تفرّق بيننا و بينه فلو لا الخبز ما صمنا و لا صلَّينا و لا ادّينا فرائض ربّنا » ( سفينة البحار : خبز ) :
خدايا نان ما را بركت ده ، ميان ما و آن جدائى نيانداز ، اگر نان نبود روزه نميگرفتيم ، نماز نميخوانديم ، واجبات خدا را ادا نميكرديم .
خبط :
ضرب شديد . « خبطه بخبطه : ضربه شديدا » ( قاموس ) راغب آن را نا هموار زدن گفته مثل زدن درخت بعصا و زدن شتر پايش را به زمين . مجمع نيز چنين گفته است .
در نهايه در بارهء مكَّه و مدينه نقل شده : « نهى ان يخبط شجرها » نهى فرمود از اينكه درخت مكَّه و مدينه با عصا تكان داده شود و گويد : خبط شجر آنست كه درخت را با عصا بزنى تا برگش بريزد .
در اقرب هست « تخبّطه : ضربه شديدا » * ( الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلَّا كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُه الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا وَأَحَلَّ الله الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبا . . . ) * بقره :
275 .
مسّ در آيه بمعنى جنون و و ممسوس بمعنى مجنون است ( كشّاف ) راغب گويد : آن كنايه از جنون است * ( « مِنَ الْمَسِّ » ) *