آيهء شريفه در وصف حضرت رسول صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم است و دليل آنست كه هر پاكيزه در اسلام حلال و هر پليد حرام است ، ظاهرا در خارج از نصّهاى خاصّ كه مبيّن حلال و حراماند مىشود بعموم آيه استناد كرد بعبارت ديگر در چيزهائى كه راجع به آنها حكم بخصوصى نرسيده مىشود از اين آيه حكم استنباط نمود بقيّهء مطلب را در لفظ « طيّب » مطالعه كنيد .
* ( وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الأَرْضِ ما لَها مِنْ قَرارٍ ابراهيم : 26 كلمهء خبيثه را كلمهء كفر و شرك گفتهاند چنان كه كلمهء طيّبه را در آيهء ما قبل كلمهء توحيد . ولى مىشود گفت : مراد از آن عموم شرك و قانونهاى غير طبيعى و كلمات نا حق باشد و مراد از كلمهء طيّبه خلاف آن . رجوع شود به « طيّب » .
خبر :
( بر وزن قفل ) دانستن و علم بشىء . « خبر الشىء خبرا :
علمه » و خبر ( بر وزن فرس ) آنچه نقل و حكايت مىشود ( اقرب ) * ( كَذلِكَ وَقَدْ أَحَطْنا بِما لَدَيْه خُبْراً ) * كهف :
91 آنچه را نزد او بود احاطه كرديم و دانستيم * ( وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلى ما لَمْ تُحِطْ بِه خُبْراً ) * كهف : 68 چگونه شكيبا ميشوى در آنچه دانش تو احاطه نكرده است .
* ( إِذْ قالَ مُوسى لأَهْلِه إِنِّي آنَسْتُ ناراً سَآتِيكُمْ مِنْها بِخَبَرٍ . . . ) * نمل :
7 موسى بخانواده اش گفت : من آتشى ديدم به زودى از آن براى شما خبرى مياورم .
راغب گويد : خبر ( بفتح اوّل و دوّم ) علم باشياء است از طريق اخبار و حكايت و گفتهاند :
خبره دانستن باطن كار است .
خبير : دانا و آن از اسماء حسنى است و چهل پنج بار در قرآن مجيد آمده است * ( إِنَّ الله خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ ) * مائده : 8 * ( وَهُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِه وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ ) * انعام : 18 در الميزان فرموده : خبير از خبره مأخوذ است و آن بمعنى علم بجزئيّات است و آن اخصّ از