بَلَد :
سرزمين * ( « وَالْبَلَدُ الطَّيِّبُ يَخْرُجُ نَباتُه بِإِذْنِ رَبِّه وَالَّذِي خَبُثَ لا يَخْرُجُ إِلَّا نَكِداً » ) * اعراف : 58 ، سرزمين پاك و خوب علفش باذن پروردگارش ميرويد و سرزمينيكه خبيث است علف آن نميرويد مگر بصعوبت .
بايد دانست : بلد بمعنى شهر نيست و معناى آن چنان كه از خود قرآن نيز بدست ميايد ، سرزمين و ديار است و در اصطلاح فعلى ، عربها ( سال 1390 قمرى هجرى ) به مالك ، بلاد ميگويند .
در قاموس گويد : « البلد و البلدة . . . كلّ قطعة من الارض مستخيرة عامرة او غامرة » در اقرب الموارد آمده : « البلد و البلدة كلّ موضع من الارض عامرا او خلاء » راغب گفته : بلد مكانى است محدود و معيّن و محلّ انس به اجتماع ساكنين و اقامتشان ، جمع آن بلاد و بلدان است .
* ( « سُقْناه لِبَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَنْزَلْنا بِه الْماءَ » ) * اعراف : 57 ، ابر را براى سرزمينى مرده سوق داديم و بواسطهء آن آب نازل نموديم . * ( « بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفُورٌ » ) * سباء : 15 سرزمين دلچسب و خوش آيند و پروردگار چاره ساز * ( « فَنَقَّبُوا فِي الْبِلادِ هَلْ مِنْ مَحِيصٍ » ) * ق : 36 ، در سرزمينها راهها ساختند آيا فرارگاهى هست ؟
در آيه ى * ( « رَبِّ اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِناً » ) * ابراهيم : 35 ، و آيات 1 و 2 سوره بلد - و 3 سوره تين - و 126 بقره - و 91 نمل كه نوعا « بلد » را شهر مكَّه گفتهاند ، اگر سرزمين بگوئيم و از معنى اوّل خارج نشويم هيچ اشكالى نخواهد داشت ، زيرا ديار و سرزمين شامل شهر نيز هست بقيّه ى مطلب در « قريه و مدينه » ديده شود .
بلس :
ابلاس بمعنى يأس است * ( « وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُبْلِسُ الْمُجْرِمُونَ » ) * روم : 12 روزى كه قيامت بر پا شود گناهكاران مأيوس شوند .
طبرسى در ذيل آيه ى فوق فرموده : ابلاس بمعنى يأس است