آن روز را روز عنابس ناميدند يعنى روز شيران . زيرا عنبس به معنى شير است .
در آن روز جنگى سخت كردند . در آغاز روز ، پيروزى از آن قيس بود و بسيارى از بنى كنانه و قريش و بنى زهره و بنى عدى شكست خوردند . و معمر بن حبيب جمحى كشته شد .
طايفهاى از بنى فراس نيز شكست خوردند .
ولى حرب بن اميه و بنى عبد مناف و قبيلههاى ديگر قريش ايستادگى و پايدارى كردند .
اما قيس همچنان بر قريش و كنانه پيروزى و چيرگى داشت تا روز به نيمه رسيد .
از نيمروز به بعد ورق برگشت و پيروزى نصيب قريش و كنانه گرديد كه گروه بسيارى از قيس را كشتند و در كشتار زيادهروى كردند .
آتش جنگ زبانه كشيد و كار سخت شد و در آن روز تنها در زير پرچم بنى حارث بن عبد مناة بن كنانه يكصد تن كشته شدند ولى يارانشان هنوز پايدارى مىكردند .
سرانجام قيس شكست خورد و از بزرگانشان عباس بن زعل سلمى و چند تن ديگر به خاك هلاك افتادند .
ابو السيد ، عموى مالك بن عوف نصرى وقتى ديد كه كنانه در كشتار چه مىكند ، فرياد زد :
« اى گروه كنانه ، شما در كشتار اسراف كرديد . »
ابن جدعان جواب داد :
« ما گروهى اسرافكار هستيم ! » سبيع بن ربيع بن معاويه ، هنگامى كه گريز قبائل قيس را نگريست ، در يك جا ايستاد و فرياد بر آورد :
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 113
مساهمون: ابن الأثير
ص١١٣