جمعى بوده كه شكست خوردهاند ، بعيد نيست .
همين كه قريش به درون حرم رفت ، مردم قيس ناچار از ايشان دست برداشتند و بازگشتند و گفتند :
« اى مردم قريش ، ما از خون عروه نمىگذريم . سال بعد ، وعدهء ديدار ما در عكاظ ! » آنگاه به سوى شهرهاى خود برگشتند در حالى كه از كشته شدن عروة الرحال متأثر بودند و مىگريستند و همديگر را به انتقام از قريش تحريك مىكردند .
بعد قيس ، گروههاى همدست و هم پيمان خود ، مانند ثقيف و ديگران را گرد آورد . قريش نيز به جمع آورى قبائل خود ، مانند كنانه و احابيش و اسد بن خزيمه پرداخت و ميان لشكريان خود جنگ افزارهائى پخش كرد .
عبد الله بن جدعان به صد تن از كسان خويش اسلحهء كامل داد . ديگران نيز چنين كردند .
در سر موعد مردان قريش براى پيكار به راه افتادند در حالى كه بر هر خاندانى يكى يا دو سه تن از همان خاندان فرماندهى مىكردند .
زبير بن عبد المطلب و با او محمد ( ص ) و برادران زبير ، ابو طالب و حمزه و عباس ، پسران عبد المطلب ، بر بنى هاشم پيشوائى داشتند .
حرب بن اميه هم بر بنى اميه و هم پيمانانش فرماندهى مىكرد .
بر بنى عبد الدار ، عكرمة بن هاشم بن عبد مناف بن عبد الدار ، بر بنى اسد بن عبد العزى ، خويلد بن اسد ، بر بنى مخزوم ، هشام بن مغيره پدر ابو جهل ، بر بنى تيم ، عبد الله بن جدعان ، بر بنى جمح ، معمر بن حبيب بن وهب ، بر بنى سهم ، عاص بن وائل ، بر بنى عدى ، زيد بن عمرو بن نفيل ، پدر سعيد بن زيد ، بر بنى عامر بن لؤى ، عمرو
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 111
مساهمون: ابن الأثير
ص١١١