بن شمس پدر سهيل بن عمرو ، بر بنى فهر ، عبد الله بن جراح پدر ابو عبيده ، و بر احابيش ، حليس بن يزيد و سفيان بن عويف فرماندهى مىكردند .
احابيش از فرزندان حارث بن عبد مناة كنانه ، و عضل و قاره و ديش از بنى هون بن خزيمه و مصطلق بن خزاعه بودند و از آن رو احابيش ناميده شدند كه با بنى حارث پيمان اتحاد بسته بودند چون تحبش به مضى اتحاد و تجمع است .
بر بنى بكر ، بلعاء بن قيس ، بر بنى فراس بن غنم از كنانه ، عمير بن قيس جذل الطعان ، بر بنى اسد بن خزيمه ، بشر بن ابى حازم فرماندهى مىكردند و فرماندهى كل همه را حرب بن اميه عهدهدار بود زيرا در ميان افراد عبد مناف از نظر سالخوردگى و بلندپايگى بر همه برترى داشت .
قيس پيش از قريش به عكاظ رسيده بود . در لشكريان قيس نيز بر بنى عامر ، ملاعب الاسنهء ابو براء ، بر بنى نصر و سعد و ثقيف ، سبيع بن ربيع بن معاويه ، بر بنى جشم ، صمه پدر دريد ، بر غطفان ، عوف بن ابو حارثهء مرى ، بر بنى سليم ، عباس بن زعل بن هنى بن انس ، و بر فهم و عدوان ، كدام بن عمرو فرماندهى مىكردند .
قريش در راه خود پيش رفت تا به عكاظ رسيد و فرود آمد .
قيس نيز ، چنان كه گفتيم ، پيش از قريش بدان جا آمده بود .
با حرب بن اميه ، برادرانش ، سفيان و ابو سفيان و عاص و ابو عاص ، پسران اميه نيز بودند .
حرب و سفيان و ابو عاص ، هر كدام در يك جا ايستادند و گفتند :
« هيچيك از ما ، از اين جا دور نمىشود تا هنگامى كه يا بميريم يا پيروزى يابيم . »
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 112
مساهمون: ابن الأثير
ص١١٢