فرزندان اسرائيل وقتى ديدند گريز گاهى ندارند ، توراة را پذيرفتند و با نهادن نيمى از روى خود بر زمين به سجده پرداختند و در حالى كه بدان كوه مىنگريستند و سجده مىكردند ، گفتند :
« ما اندرز تو را به جان مىشنويم و فرمان مىبريم . »
از آن ببعد ، در ميان يهوديان اين سنتى شد كه هنگام سجود نيمى از روى خويش را بر زمين نهند .
هنگامى كه موسى از راز و نياز با خدا ، به پيش بنى اسرائيل بازگشت . همه او را مرده مىديدند . برخى نيز گفتهاند كه همه او را نابينا مىديدند . اين بود كه بر سر و روى خود روپوش مىنهاد تا چهرهاش ديده نشود .
مردى از بنى اسرائيل كه تنها وارث پسر عم خود محسوب مىشد ، براى دريافت ميراث وى ، او را كشت و جسدش را برد و در جاى ديگرى انداخت .
بامداد روز بعد گريبان برخى از فرزندان اسرائيل گرفت و پيش حضرت موسى برد و خون پسر عموى خود را خواست .
آنان كشتن اين مرد را انكار كردند .
موسى براى داورى در اين دعوى از پروردگار خويش چاره خواست .
خداوند به ايشان فرمود كه گاوى را بكشند و موسى نيز فرمان خداوند را به ايشان رساند .
قالُوا : أَ تَتَّخِذُنا هُزُواً ؟ قالَ : أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجاهِلِينَ .
[ ( 1 ) ]
هامش
[ ( 1 ) ] - سوره بقره - آيه 67