«
أَ أَنْتَ فَعَلْتَ هذا بِآلِهَتِنا يا إِبْراهِيمُ ؟
» [ ( 1 ) ] ( اى ابراهيم ، آيا تو با خدايان ما چنين كردهاى ؟ ) در پاسخ گفت :
«
بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هذا ، فَسْئَلُوهُمْ إِنْ كانُوا يَنْطِقُونَ .
» [ ( 2 ) ]
( نه ، بلكه اين كار را بزرگ آنها كرده است . اگر اين بتها سخن مىگويند ، از آنها بپرسيد . )
ابراهيم به سخن خود ادامه داد و چنين گفت :
« بت بزرگ وقتى ديد ، او از همه بزرگتر است ولى مردم آن بتهاى كوچك را مىپرستند ، به خشم آمد و همهء آنها را شكست . »
مردم به شنيدن اين سخن از او دست برداشتند و از آنچه درباره شكستن بتها به دو نسبت مىدادند دم فرو بستند و برگشتند و با هم گفتند :
« راستى كه ما در حق اين جوان ستم كرديم چون جز آنچه مىگفت چيزى ديگرى از او نديدهايم . »
بعد ، چون دريافته بودند كه آن بتها نه زيانى ميرسانند و نه سودى دارند و نه آزار مىكنند ، به او گفتند :
« تو مىدانى كه اين بتها سخن نمىگويند . بنابر اين به ما بگو كه چه كسى اين كار را كرده و چه دستى اين آزار را رسانده است . ما هر چه تو بگويى باور مىكنيم . »
خداى بزرگ براى اين كه ذى حق بودن ابراهيم را برساند ،
هامش
[ ( 1 ) ] - سوره انبياء ، آيه 62
[ ( 2 ) ] - سوره انبياء ، آيه 63