در جلد بيست و يكم اين تاريخ ، صفحه 102 ، تحت عنوان « ساختن شادياخ در نيشابور » حكايت ذيل آمده كه مردم نوازى عبد اللّه بن طاهر سر سلسلهء طاهريان ، را مىرساند :
شادياخ را عبد اللّه بن طاهر بن حسين ، هنگامى كه از طرف مأمون ، خليفهء عباسى ، در خراسان حكومت مىكرد ، ساخته بود .
علت ساختن آن اين بود كه روزى زن زيبائى را ديد كه افسار اسبى را به دست دارد و مىخواهد آن را آب دهد .
ازو راجع به شوهرش پرسش كرد و زن در پاسخ او احوال شوهر خود را بيان داشت .
عبد اللّه بن طاهر شوهر وى را احضار كرد و گفت :
« نگهدارى اسبان براى مردان برازندهتر است . چرا تو در خانهات نشستهاى و زنت را با اسب بيرون مىفرستى ؟ » مرد به گريه افتاد و جواب داد : « ظلم و ستم تو اين وضع را براى ما پيش آورده است . »
پرسيد : « چطور ؟ » جواب داد : « براى اين كه تو سربازان خود را با ما در خانههاى ما جا مىدهى . آن وقت اگر من و زنم از خانه بيرون برويم در خانه هيچ كس نمىماند و سرباز آنچه را كه در خانه داريم ، برمىدارد . اگر زنم را در خانه بگذارم و خودم براى آب دادن اسب از خانه بيرون بيايم ، خاطرم آسوده نخواهد بود و اطمينان ندارم كه سرباز به زنم دست درازى نخواهد كرد . بالاخره بهتر آن ديدم كه خودم در خانه بمانم و همسرم را براى آب دادن اسب بيرون بفرستم . »
عبد اللّه بن طاهر اين معنى به خاطرش گران آمد و در همان
الكامل في التاريخ ( تاريخ كامل ) ( فارسي ) — صفحة 58
مساهمون: ابن الأثير
ص٥٨