همين كه قابيل برادر خود را كشت ، خداى بزرگ گفت :
« اى قابيل ، برادر تو هابيل كجاست ؟ » گفت : « نمىدانم . من مراقب او نبودم . »
خدا فرمود : « ولى صداى خون برادر تو ، اكنون از زير خاك مرا ندا مىدهد . تو از زمينى كه دهن گشوده و خون برادرت را فرو خورده ، نفرين شدهاى . پس هر چه درين زمين كار كنى و دانه بكارى ، خاك ، حاصل بذرها و كشتههاى تو را به تو باز نخواهد داد تا جائى كه در روى زمين هراسان و سرگردان شوى . »
هامش
[ ( ) ] بقيهء ذيل از صفحهء قبل :ماالنَّادِمِينَ .ابن اثير پس از آيه فوق به آيه ديگر يعنى آيه 23 نيز اشاره كرده كه چنين است :مامِنْ أَجْلِ ذلِكَ كَتَبْنا عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُنا بِالْبَيِّناتِ ثُمَّ إِنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ بَعْدَ ذلِكَ فِي الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ.
( بدين سبب بر بنى اسرائيل چنين حكم نموديم كه هر كس نفسى را بدون حق قصاص و يا بىفساد كردن او و فتنه در زمين به قتل رسانده مثل آن باشد كه همه مردم را به قتل رسانده و هر كه نفسى را حيوة بخشد ( از مرگ نجات دهد ) مثل آنست كه همهء مردم را حيوة بخشيده ( كه يك تن منشاء حيوه خلقى تواند شد . و هر آينه رسولان ما به سوى خلق با ادلهء معجزات آمدند . سپس بسيارى از مردم ، بعد از فرستادن رسول باز در روى زمين بناى افساد و سركشى گذاشتند . )
( قرآن مجيد با ترجمهء مهدى الهى قمشهاى )