داده شد ، در آنچه به ايشان داده شده بود براى خدا شريكانى قرار دادند . و خداى بزرگ برتر است از آنچه مشركان گويند . )
از ابن عباس و ابن جبير و سدى و ديگران روايت شده كه گفتند : حوا براى آدم فرزندانى مىزاد و آنان را بندگان خدا مىخواند . يعنى آنان را به نامهاى عبد الله و عبد الرحمن و امثال اينها مىناميد .
ولى آنها مىمردند .
از اين رو ابليس به نزد آدم و حوا آمد و گفت : « اگر بجز اين نامها روى فرزند خود بگذاريد بىگمان او زنده خواهد ماند . »
حوا هم فرزندى آورد و نامش را « عبد الحارث » گذاشت .
و اين نام ابليس بود .
بدين جهة آيه
هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ
و آيه بعد نازل شد .
من گفتم : خداى بزرگ فرزندانشان را ميميراند و از جهان مىبرد . و اين را كه « عبد الحارث » ناميده شده بود ، روى آزمايش و امتحان زنده نگه داشت و اگر خداى بزرگ ، حقيقت هر كس و هر چيز را ، بدون امتحان ، بلكه به علم خود ، مىدانست ، ديگر به او پاداش و كيفرى تعلق نمىگرفت .
دليل ديگر بر اين كه آن قاتل و مقتول پسران آدم ، از پشت او ، بودند ، خبرى است كه اهل علم از على ابن ابى طالب عليه السلام روايت كردهاند كه فرمود : آدم ، پس از كشته شدن هابيل گفت :
تغيرت البلاد و من عليها * فوجه الارض مغبر قبيح
تغير كل ذى طعم و لون * و قل بشاشة الوجه المليح