هابيل هنگامى كه كشته شد بيست ساله بود و قابيل ، هنگامى كه او را كشت بيست و پنج سال داشت .
حسن گفته است : آن دو تن كسانى بودند كه خداى بزرگ در قرآن از ايشان ياد كرده و فرموده
وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ
( اى موسى ، به اين گروه از فرزندان اسرائيل بخوان به راستى خبر دو پسر آدم را ) ولى اين دو تن از فرزندان آدم ، از پشت آدم نبودند و آدم نخستين كسى بود كه درگذشت .
ابو جعفر گفته است : به نظر ما درست اين است كه آن دو تن از پسران آدم ، از پشت او ، بودند . بدليل حديث درستى كه از پيامبر ، صلى اللّه عليه و سلم ، روايت شده كه فرمود : « تنها كسى كه نخستين بار از روى بيداد كشته شد پسر آدم بود كه از آدمكشى ظالمانه نخستين بهره را برد . و چون بنياد گذارى شيوهء خونريزى و آغاز بدين كار به دست دو تن از پشت آدم صورت گرفت ، تا پيش از بنى اسرائيل هميشه كشتار ميان فرزندان آدم روى مىداد . »
و يك دليل بر اين كه پيش از آدم چند تن از فرزندان او مردند ، مطلبى است كه در تفسير اين دو آيه است :
هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها لِيَسْكُنَ إِلَيْها فَلَمَّا تَغَشَّاها حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفاً فَمَرَّتْ بِهِ فَلَمَّا أَثْقَلَتْ دَعَوَا اللَّهَ رَبَّهُما لَئِنْ آتَيْتَنا صالِحاً لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ . فَلَمَّا آتاهُما صالِحاً جَعَلا لَهُ شُرَكاءَ فِيما آتاهُما فَتَعالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ
. ( اوست خدائى كه شما را از يك تن بيافريد و از او نيز جفتش را مقرر داشت تا با او انس و آرام گيرد . و چون با او هماغوشى كرد بارى سبك برداشت . پس چندى بر آن بگذشت تا سنگين شد . آنگاه هر دو ، خداوند ، پروردگار خود را ، خواندند كه : خدايا اگر به ما فرزند شايستهاى دادى ، بىگمان ترا سپاسگزار خواهيم بود . پس چون فرزند شايستهاى به آن دو