تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الأصول الأربعة في ترديد الوهابية — صفحة 114

مساهمون:

ص١١٤
قائم كرد لهذا أو مشرك شد وطريقه أو خلاف صريح قرآن است وأو نه مجتهد بود ونه در أو شروط اجتهاد موجود بودند وأو قرن الشيطان است وأو باغي است واز أو هيچكس در مسلمانان زيادة رذيل ومنحوس نگذشته أباطيل وهابيه نقل از الجرح على أبى حنيفة طبع سعيد المطابع بنارس سنه 1330 وچون عبد الجليل سامردى كه كتابي بنام بوى غسلين در سنه 1319 طبع كرده ودر آن هم داد گستاخى داده است وباز ديگر مقتدايان متقدمين آنها چون ابن تيمية وابن قيم وابن عبدالهاد ومقتدايان متأخرين اينها چون قاضى شوكانى مينى ومولوى إسماعيل دهلوى وصديق حسن خان بهوپالى وغيرهم اين جمله به نسبت فقه امام أبو حنيفة چيزها نوشته كه ذكر آنها نهايت تطويل طلب است خير آنها دانند عقائد واعمال شان دانند به حكم آية كريمه أفرأيت من اتخذ الهه هواه وأضله الله على علم وختم على سمعه وقلبه وجعل على بصره غشاوة فمن يهديه من بعد الله كيست كه گمراه أو تعالى راه به راه راست آرد اما سوال در اينجا از فرقه ثانيه وهابيه كه خودها را در لباس حنفيت پوشانيده عوام وكم علمان را از راه مىبرند اين است لله ايمانا راست بگويند كه آيا شمايان عقائد اعمال طائفه أو لي را نيك ومستحسن مىدانيد يا قبيح ونا جائز اگر نيك ومستحسن دانند پس به حكم حديث المؤمع من أحب ايشان نيز جز ولا ينفك آنها مىباشيد ودعوى حنفيت شمايان به نفاق است پس آيات منافقين كفار كه در أول رساله تحرير يافته است بر شمايان هو بهور است وصادق مىآيند . واگر عقائد واعمال وأقوال آنها را قبيح وناروا مىدانيد پس قسم به ذات پروردگار شمايان را داده مىشود راست بگويند كه كدام فردى از افراد شمايان كدام كتابي كدام رساله كدام تحريرى ودر ترديد آنها نوشته است يا نه اگر نوشته است نامش چيست ومصنفش كيست واگر نه نوشته است غيرت اسلامى وحميت ايمانى
الأصول الأربعة في ترديد الوهابية — صفحة 114 | حكيم معراج الدين / أبو الرياض مولوي حكيم محمد معراج الدين أحمد