- عَنْ عُبَيْدِ بْنِ زُرَارَةَ وَ الْفَضْلِ أَبِى الْعَبَّاسِ :
- عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ( ع ) :
2 . دلالت روايت
أ . متن روايت
« قَالَا قُلْنَا لِأَبِى عَبْدِ اللَّهِ ( ع ) :
مَا تَقُولُ فِى رَجُلٍ تَزَوَّجَ امْرَأَةً ثُمَّ مَاتَ عَنْهَا وَ قَدْ فَرَضَ الصَّدَاقَ ؟
قَالَ ( ع ) : لَهَا نِصْفُ الصَّدَاقِ وَ تَرِثُهُ مِنْ كُلِّ شَىْءٍ وَ إِنْ مَاتَتْ فَهُوَ كَذَلِكَ »
ب . ترجمهى روايت
عبيد بن زراره و فضل ابى العباس مىگويند به امام صادق ( ع ) عرض كرديم :
چه مىفرماييد دربارهى مردى [ كه در حال مرض ] با زنى ازدواج كرد و سپس [ در همان مرض ] مىميرد و [ آن مرد ] براى آن زن صداقى معين كرده است ؟
امام ( ع ) مىفرمايد : براى اين زن نصف صداق ( مهر ) است و اين زن از تمامى اموال مرد ارث مىبرد و اگر زن بميرد ، پس شوهرش از همه اموال او ارث مىبرد .
ج . نكات مهم اين روايت
- در اين روايت امام ( ع ) در پاسخ از عبارت « تَرِثُهُ مِنْ كُلِّ شَىْءٍ » استفاده مىفرمايند كه دلالت بر عموميّت مىكند ؛ يعنى مىفرمايد : زوج و زوجه در توارث هيچ حرمانى از يكديگر ندارند .
د . نتيجه
اين حديث ، معتبره است .
بررسى تعارض موثقه ابن ابى يعفور با هفده روايت و سهراه علاج آن
نتيجهاى كه از طائفه اول روايات - يا هفده روايت باب ششم - گرفته شد ، اين بود كه : « زوجهاز جميعِ اراضيِزوج ، محروماست » ؛ امّا در طائفه دوم « دو » روايت ، در
ارث زوجه از زمين (فارسى) — صفحة 229
مساهمون: الشيخ فاضل اللنكراني
ص٢٢٩