كننده مضار مىدانسته .
« جالينوس » رژيم مخصوصى از انجير براى پهلوانان تنظيم كرده بود ، به پهلوانان روم و يونان قديم نيز انجير داده مىشد .
دانشمندان غذاشناس مىگويند انجير سرشار است از ويتامينهاى مختلف و قند ، و در بسيارى از بيماريها از آن به عنوان يك دارو مىتوان استفاده كرد ، مخصوصا هر گاه انجير و عسل را به طور مساوى مخلوط كنند براى زخم معده بسيار مفيد است ، خوردن انجير خشك فكر را تقويت مىكند ، خلاصه به علت وجود عناصر معدنى در انجير كه سبب تعادل قواى بدن و خون مىگردد انجير را غذاى هر سن و شرائطى معرفى كردهاند .
در حديثى از امام على بن موسى الرضا ع آمده است
التين يذهب بالبخر و يشد الفم و العظم ، و ينبت الشعر ، و يذهب بالداء و لا يحتاج معه الى دواء و قال ع : التين اشبه شىء بنبات الجنة :
« انجير بوى دهان را مىبرد ، لثهها و استخوانها را محكم مىكند ، مو را مىروياند درد را بر طرف مىسازد ، و با وجود آن نياز به دارو نيست ، و نيز فرمود انجير شبيه ترين اشياء به ميوه بهشتى است ( 1 ) ( 2 ) .
و اما در باره « زيتون » غذاشناسان و دانشمندان بزرگى كه ساليان دراز از عمر خود را در راه مطالعه خواص گوناگون ميوهها صرف كردهاند براى زيتون و روغن آن اهميت فوق العاده اى قائلند ، و معتقدند كسانى كه مىخواهند همواره سالم باشند بايد از اين اكسير حياتى استفاده كند .
روغن زيتون دوست صميمى كبد آدمى ، و براى رفع عوارض كليه ها
هامش
( 1 ) « كافى » جلد 6 صفحه 358 مرحوم علامه مجلسى در بحار الانوار جلد 66 صفحه 184 روايات متعددى در زمينه خواص انجير آورده است .
( 2 ) « اولين دانشگاه و آخرين پيامبر » جلد 9 صفحه 90 به بعد .