سرزمين مىرسيدند در امنيت بودند .
اين سرزمين در اسلام اهميت فوق العاده اى دارد ، حيوانات و درختان و پرندگان او ، تا چه رسد به انسانها ، از امنيت خاصى بايد در آنجا برخوردار باشند ( 1 ) .
اين نكته نيز قابل دقت است كه واژه « تين » در قرآن مجيد تنها در اينجا ذكر شده ، در حالى كه كلمه « زيتون » شش بار صريحا در قرآن مجيد آمده ، و يك بار هم به صورت اشاره ، در آنجا كه مىفرمايد وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْناءَ تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِلآكِلِينَ « و درختى كه از طور سينا مىرويد و از آن روغن و نانخورش براى خورندگان فراهم مىگردد » ( مؤمنون - 20 ) .
و هر گاه اين دو قسم ( تين و زيتون ) را بر معنى ابتدايى آنها حمل كنيم يعنى انجير و زيتون معروف ، باز سوگند پر معنايى است زيرا :
« انجير » داراى ارزش غذايى فراوانى است و لقمه اى است مغذى و مقوى براى هر سن و سال و خالى از پوست و هسته و زوائد .
غذا شناسان مىگويند :
از انجير مىتوان بعنوان قند طبيعى جهت كودكان استفاده نمود ، ورزشكاران و آنها كه گرفتار ضعف و پيرىاند مىتوانند از انجير براى تغذيه خود استفاده كنند .
مىگويند « افلاطون » به قدرى انجير را دوست مىداشت كه بعضى آن را دوست فيلسوفان ناميدهاند ، و « سقراط » انجير را جذب كننده مواد نافع و دفع
هامش
( 1 ) واژه « امين » در اينجا ممكن است « فعيل » به معنى « فاعل » باشد و مفهومش « ذو الامانه » است و يا « فعيل » به معنى « مفعول » يعنى سرزمينى كه مردم در آن در امنيتند .