از سنگهاى مخصوصى كه ذوب مىكنند مىسازند ، ولى همان خدايى كه اين امكان را در سنگ تيره آفريد كه قابل تبديل به شيشه و بلور باشد ، مىتواند در فلزى همچون نقره نيز بيافريند .
و به هر حال از اين تعبير استفاده مىشود كه ظرفها و جامهاى بهشتى هم صفا و شفافيت بلور را دارد ، و هم درخشندگى و زيبايى نقره را ، و نوشابه هايى كه در آن است كاملا نمايان است .
قابل توجه اينكه : در حديثى از امام صادق ع آمده است كه
ينفذ البصر فى فضة الجنة كما ينفذ فى الزجاج ! :
« نور چشم انسان در نقره بهشتى نفوذ مىكند ، آن چنان كه در شيشه و بلور دنيا نفوذ دارد ( 1 ) .
اين را نيز مىدانيم در عصر ما دانشمندان به اشعه هايى پى بردهاند ( مانند اشعه ايكس ) كه از اجسام تيره نيز عبور مىكند و درون آن را مانند بلور نشان مىدهد .
ابن عباس مىگويد : همه نعمتهاى بهشتى شبيه و مانندى در دنيا دارد جز ظرفهاى بلورين كه از نقره است كه در دنيا شبيه و مانندى براى آن نيست ( 2 ) .
سپس مىافزايد : « در آنجا از جامهايى سيراب مىشوند كه لبريز از شراب طهورى است كه با زنجبيل آميخته » ( * ( وَيُسْقَوْنَ فِيها كَأْساً كانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلًا ) * ) .
بسيارى از مفسران تصريح كردهاند كه عرب جاهلى از شرابهايى كه آميخته با زنجبيل بود لذت مىبرد زيرا كه تندى مخصوصى به شراب مىداد ، و قرآن در اينجا از جامهايى سخن مىگويد كه شراب طهورش با زنجبيل آميخته
هامش
( 1 ) « مجمع البيان » جلد 10 صفحه 410 .
( 2 ) « روح المعانى » جلد 29 صفحه 159 .