تفسير : دنيا چيزى جز متاع غرور نيست !
در ادامه بحث آيات گذشته پيرامون مؤمنان و اجر و پاداششان در پيشگاه خدا ، در آيات مورد بحث مىافزايد : « كسانى كه ايمان به خدا و رسولان او آوردند آنها صديقين و شهدا نزد پروردگارشان هستند » ( * ( وَالَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّه وَرُسُلِه أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَالشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ ) * ) .
« صديق » صيغه مبالغه از « صدق » است و به معنى كسى است كه سرتاپا راستى است ، كسى كه علمش گفتارش را تصديق مىكند ، و نمونه كامل صداقت است .
« شهداء » جمع « شهيد » از ماده « شهود » به معنى « حضور توام با مشاهده » است ، خواه با چشم ظاهر باشد يا چشم دل ، و اگر به گواه ، شاهد و شهيد اطلاق مىشود به خاطر حضور و مشاهده صحنه است ، همانگونه كه اطلاق اين واژه بر « شهيدان راه خدا » به خاطر حضورشان در ميدان جهاد است .
اما در آيه مورد بحث ممكن است به معنى « شهادت بر اعمال » بوده باشد ، همانگونه كه از آيات ديگر قرآن استفاده مىشود كه پيامبران گواه اعمال امتهاى خود هستند ، و پيامبر اسلام ص گواه بر آنها ، و بر امت اسلامى است ، و مسلمانان نيز شاهد و گواه بر اعمال مردمند ( 1 ) .
بنا بر اين مقام « شهداء » ( گواهان بر اعمال ) مقام والايى است كه براى افراد با ايمان است .
بعضى نيز احتمال دادهاند كه « شهداء » در اينجا به همان معنى شهيدان
هامش
( 1 ) به جلد 14 تفسير نمونه صفحه 184 ذيل آيه 78 سوره حج و جلد 3 صفحه 391 ( ذيل آيه 41 سوره نساء ) مراجعه فرمائيد .