( نطفه زن ) و « اسپرها » كرمكهاى بسيار كوچك ذره بينى هستند كه در هر مرتبه انزال ممكن است بين دو تا پانصد ميليون اسپر در آن وجود داشته باشد ! ( يعنى به اندازه جمعيت چندين كشور جهان ! ) ( 1 ) .
و عجب اينكه اين موجود بسيار كوچك بعد از تركيب با نطفه زن به زودى رشد مىكند و به طور سرسامآورى تكثير يافته و سلولهاى بدن انسان را مىسازد و با اينكه سلولها ظاهرا همه مشابهند به زودى از هم جدا مىشوند ، گروهى قلب انسانى را تشكيل مىدهند ، و گروهى دست و پا ، و گروهى گوش و چشم ، و هر يك درست در جاى خود قرار مىگيرند ، نه سلولهاى قلب بجاى كليه مىروند و نه سلولهاى كليه به جاى قلب ، نه ياختههاى گوش در محل ياختههاى چشم قرار مىگيرند و نه بر عكس ، خلاصه اينكه نطفه در دوران جنينى عوالم پر غوغايى را طى مىكند تا به صورت طفلى متولد گردد ، و همه اينها در پرتو خالقيت مستمر و مداوم الهى است ، در حالى كه نقش ساده انسان در اين خلقت فقط در يك لحظه تمام مىشود و آن لحظه ريختن نطفه است در رحم و بس ! آيا اين خود دليل زنده اى بر مساله معاد نيست ؟ كه چنين قادر متعالى قدرت بر احياى مردگان را دارد ؟ ! ( 2 ) .
سپس به بيان دليل سوم پرداخته ، مىگويد : « ما در ميان شما مرگ را مقدر ساختيم ، و هرگز كسى بر ما پيشدستى نمىكند » ( * ( نَحْنُ قَدَّرْنا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَما نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ) * ) .
آرى ما هرگز مغلوب نخواهيم شد و اگر مرگ را مقدر كردهايم نه به
هامش
( 1 ) اولين دانشگاه جلد 1 ( بحث جنينشناسى ) صفحه 241 .
( 2 ) در اين زمينه توضيحات ديگرى در جلد 14 صفحه 22 به بعد ذيل آيه 5 سوره حج آوردهايم .