[ سوره محمد ‹ 47 › : آيات 29 تا 31 ]
أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ أَنْ لَنْ يُخْرِجَ اللَّه أَضْغانَهُمْ ‹ 29 › وَلَوْ نَشاءُ لأَرَيْناكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيماهُمْ وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ وَاللَّه يَعْلَمُ أَعْمالَكُمْ ‹ 30 › وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجاهِدِينَ مِنْكُمْ وَالصَّابِرِينَ وَنَبْلُوَا أَخْبارَكُمْ ‹ 31 ›
ترجمه :
29 - آيا كسانى كه در دلهايشان بيمارى است گمان كردند خدا كينه هايشان را ظاهر نمىكند ؟ ! 30 - و اگر ما بخواهيم آنها را به تو نشان مىدهيم تا آنها را با قيافه هايشان بشناسى ، هر چند مىتوانى از طرز سخنانشان آنها را بشناسى ، و خداوند اعمال شما را مىداند .
31 - ما همه شما را قطعا آزمايش مىكنيم تا معلوم شود مجاهدان واقعى و صابران از ميان شما كيانند ؟ و اخبار شما را بيازمائيم .
تفسير : منافقان را از لحن گفتارشان مىتوان شناخت
در اين آيات باز هم به بحثى ديگر از صفات و نشانههاى منافقين اشاره مىكند