أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نافَقُوا يَقُولُونَ لإِخْوانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَداً أَبَداً وَإِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْ :
« آيا نديديد منافقان را كه به برادران كافرشان از اهل كتاب مىگويند اگر شما از اين بلاد كوچ كنيد ما هم با شما مىآئيم ، و از هيچكس در مخالفت با شما اطاعت نخواهيم كرد ، و اگر با شما پيكار كنند ياريتان خواهيم كرد » ! در پايان آيه آنها را با عبارتى كوتاه تهديد كرده ، مىگويد : « خداوند مخفى كاريها و اسرار آنها را مىداند » ( * ( وَاللَّه يَعْلَمُ إِسْرارَهُمْ ) * ) .
هم از كفر باطنى آنها و نفاقشان آگاه است ، و هم از توطئه چينها با كمك يهود ، و به موقع آنها را مجازات خواهد كرد .
و نيز از آنچه يهود از حسادت و دشمنى و عناد مخفى مىداشتند آگاه است آنها طبق گواهى كتابشان چنان از نشانههاى پيامبر اسلام ص آگاه بودند كه او را همچون فرزند خود مىشناختند ، و اين نشانهها را قبلا برملا مىگفتند ، ولى بعد از ظهورش همه را مخفى و پنهان كردند خدا از اين پنهانكارى آگاه است .
در حديثى از امام باقر و امام صادق ع آمده است كه منظور از « * ( كَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّه ) * » « بنى اميه » هستند كه نزول فرمان خداوند را در باره ولايت على ع ناخوش داشتند ( 1 ) .
روشن است كه اين نوعى تطبيق و بيان مصداق است نه انحصار مفهوم آيه .
آيه بعد در حقيقت توضيحى است براى اين تهديد سربسته مىفرمايد :
« حال آنها چگونه خواهد بود هنگامى كه فرشتگان مرگ روحشان را قبض
هامش
( 1 ) « مجمع البيان » جلد 9 صفحه 105 .