[ سوره الأحقاف ‹ 46 › : آيه 20 ]
وَ يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَيِّباتِكُمْ فِي حَياتِكُمُ الدُّنْيا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِها فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ بِما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ فِي الأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِما كُنْتُمْ تَفْسُقُونَ ‹ 20 ›
ترجمه :
20 - آن روز كه كافران را بر آتش عرضه مىكنند به آنها گفته مىشود از طيبات و لذائذ در زندگى دنياى خود استفاده كرديد ، و از آن بهره گرفتيد ، اما امروز عذاب ذلت بار به خاطر استكبارى كه در زمين به ناحق كرديد و به خاطر گناهانى كه انجام مىداديد جزاى شما خواهد بود .
تفسير : زهد و ذخيره براى آخرت
اين آيه هم چنان بحث آيات گذشته را پيرامون مجازات كافران و مجرمان ادامه مىدهد و گوشه هايى از عذابهاى جسمانى و روحانى آنها را بازگو كرده ، مىفرمايد :
« آن روز كه كافران را به آتش دوزخ عرضه مىكنند به آنها گفته مىشود از » طيبات « و لذائذ در زندگى دنيا به قدر كافى استفاده كرديد ، و از آن بهره مند شديد ، اما امروز عذاب ذلتبار به خاطر استكبارى كه در زمين به ناحق كرديد