2 - نماز وسيله شستشوى از گناهان و مغفرت و آمرزش الهى است چرا كه خواه ناخواه نماز انسان را دعوت به توبه و اصلاح گذشته مىكند ، لذا در حديثى مىخوانيم : پيامبر ص از ياران خود سؤال كرد :
لو كان على باب دار احدكم نهر و اغتسل فى كل يوم منه خمس مرات ا كان يبقى فى جسده من الدرن شىء ؟ قلت لا ، قال : فان مثل الصلاة كمثل النهر الجارى كلما صلى كفرت ما بينهما من الذنوب :
« اگر بر در خانه يكى از شما نهرى از آب صاف و پاكيزه باشد و در هر روز پنج بار خود را در آن شستشو دهد ، آيا چيزى از آلودگى و كثافت در بدن او مىماند ؟ » .
در پاسخ عرض كردند : نه ، فرمود : « نماز درست همانند اين آب جارى است ، هر زمان كه انسان نمازى مىخواند گناهانى كه در ميان دو نماز انجام شده است از ميان مىرود » ( 1 ) .
و به اين ترتيب جراحاتى كه بر روح و جان انسان از گناه مىنشيند ، با مرهم نماز التيام مىيابد و زنگارهايى كه بر قلب مىنشيند زدوده مىشود .
3 - نماز سدى در برابر گناهان آينده است ، چرا كه روح ايمان را در انسان تقويت مىكند ، و نهال تقوى را در دل پرورش مىدهد ، و مىدانيم « ايمان » و « تقوى » نيرومندترين سد در برابر گناه است ، و اين همان چيزى است كه در آيه فوق به عنوان نهى از فحشاء و منكر بيان شده است ، و همان است كه در احاديث متعددى مىخوانيم : افراد گناهكارى بودند كه شرح حال آنها را براى پيشوايان اسلام بيان كردند فرمودند : غم مخوريد ، نماز آنها را اصلاح مىكند و كرد .
4 - نماز ، غفلتزدا است ، بزرگترين مصيبت براى رهروان راه حق آن است كه هدف آفرينش خود را فراموش كنند و غرق در زندگى مادى و لذائذ
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه جلد 3 صفحه 7 ( باب 2 از ابواب اعداد الفرائض حديث 3 ) .