11 - مسلما خداوند مؤمنان را مىشناسد ، و يقينا منافقان را ( نيز ) مىشناسد .
12 - كافران به مؤمنان گفتند : شما از ما پيروى كنيد ( اگر گناهى داشته باشد ) ما گناهانتان را بر عهده خواهيم گرفت ! آنها هرگز چيزى از گناهان اينها را بر دوش نخواهند گرفت ، آنها دروغ مىگويند ! 13 - آنها بار سنگين گناهان خويش را بر دوش مىكشند ، و بارهاى سنگين ديگرى را اضافه بر بارهاى سنگين خود ، و روز قيامت مسلما از دروغهايى كه مىبستند سؤال خواهند شد .
تفسير : در پيروزيها شريكند اما در مشكلات نه !
از آنجا كه در آيات گذشته بحثهاى صريحى از « مؤمنان صالح » و « مشركان » آمده بود در نخستين آيات مورد بحث به گفتگو پيرامون گروه سوم يعنى « منافقان » مىپردازد و مىگويد : « بعضى از مردم اظهار ايمان مىكنند ، اما در برابر فشار مخالفان تحمل و استقامت به خرج نمىدهند ، هنگامى كه در مسير اللَّه تحت فشار شكنجه قرار گيرند از ايمان به كنار مىروند و فشار و شكنجه مردم را همچون عذاب الهى مىشمرند » ( و از آن سخت وحشت مىكنند ) ( * ( وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّه فَإِذا أُوذِيَ فِي اللَّه جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذابِ اللَّه ) * ) .
« اما هنگامى كه يارى از سوى پروردگارت به سراغ تو بيايد و پيروز شويد مىگويند : ما با شما بوديم و در افتخارات شما شريكيم » ! ( * ( وَلَئِنْ جاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ ) * ) .
آيا اينها گمان مىكنند خدا از اعماق قلبشان با خبر نيست ؟ « آيا خداوند به آنچه در سينههاى مردم جهان است از همه آگاهتر نمىباشد » ؟ ( * ( أَ وَلَيْسَ اللَّه بِأَعْلَمَ بِما فِي صُدُورِ الْعالَمِينَ ) * ) .
تعبير به « آمنا » ( ايمان آوردهايم ) به صورت صيغه جمع در حالى كه جمله بعد به صورت صيغه مفرد است شايد از اين نظر باشد كه اين گروه منافقان مىخواهند