[ سوره العنكبوت ‹ 29 › : آيات 10 تا 13 ]
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّه فَإِذا أُوذِيَ فِي اللَّه جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذابِ اللَّه وَلَئِنْ جاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ أَ وَلَيْسَ اللَّه بِأَعْلَمَ بِما فِي صُدُورِ الْعالَمِينَ ‹ 10 › وَلَيَعْلَمَنَّ اللَّه الَّذِينَ آمَنُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنافِقِينَ ‹ 11 › وَقالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنا وَلْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ وَما هُمْ بِحامِلِينَ مِنْ خَطاياهُمْ مِنْ شَيْءٍ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ ‹ 12 › وَلَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ وَأَثْقالًا مَعَ أَثْقالِهِمْ وَلَيُسْئَلُنَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَمَّا كانُوا يَفْتَرُونَ ‹ 13 ›
ترجمه :
10 - در ميان مردم كسانى هستند كه مىگويند به خدا ايمان آوردهايم اما هنگامى كه به خاطر خدا ( از سوى دشمنان ) مورد آزار قرار مىگيرند فتنه دشمنان را همچون عذاب الهى مىشمارند ( و از آن سخت وحشت مىكنند ) اما هنگامى كه پيروزى از سوى پروردگارت بيايد مىگويند ما هم با شما بوديم ( و در اين پيروزى شريكيم ! ) آيا خداوند به آنچه در سينههاى جهانيان است آگاه تر نيست ؟