[ سوره طه ‹ 20 › : آيات 77 تا 79 ]
وَ لَقَدْ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنْ أَسْرِ بِعِبادِي فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقاً فِي الْبَحْرِ يَبَساً لا تَخافُ دَرَكاً وَلا تَخْشى ‹ 77 › فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ بِجُنُودِه فَغَشِيَهُمْ مِنَ الْيَمِّ ما غَشِيَهُمْ ‹ 78 › وَأَضَلَّ فِرْعَوْنُ قَوْمَه وَما هَدى ‹ 79 ›
ترجمه :
77 - ما به موسى وحى فرستاديم كه بندگانم را شبانه ( از مصر ) با خود ببر ، و براى آنها راهى خشك در دريا بگشا كه نه از تعقيب ( فرعونيان ) خواهى ترسيد ، و نه از غرق شدن در دريا ! 78 - ( به اين ترتيب ) فرعون با لشگريانش آنها را دنبال كردند ، و دريا آنان را ( در ميان امواج خروشان خود ) بطور كامل پوشانيد ! 79 - و فرعون قوم خود را گمراه ساخت ، و هرگز هدايت نكرد !
تفسير : نجات بنى اسرائيل و غرق فرعونيان
بعد از ماجراى مبارزه موسى با ساحران و پيروزى قاطع و چشمگيرش بر آنها و ايمان آوردن آن جمعيت عظيم ، موسى و آئين او رسما وارد افكار مردم مصر شد ، هر چند اكثريت « قبطيان » آن را نپذيرفتند ، ولى هميشه براى آنها يك مساله بود ، و بنى اسرائيل تحت رهبرى موسى ، به اتفاق اقليتى از مصريان ، به طور دائم با فرعونيان درگير بودند .
سالها بر اين منوال گذشت و حوادث تلخ و شيرينى روى داد ، كه قرآن بخشهايى از آن را در سوره اعراف از آيه 127 به بعد آورده است .