گروهى آن را دنباله كلام ساحران مىدانند و شايد شروع با « انه » كه در واقع براى بيان علت است ، اين نظر را تاييد مىكند .
اما شرح و بسطى كه در اين آيات سه گانه پيرامون سرنوشت مؤمنان صالح و كافران مجرم بيان شده و با جمله « * ( وَذلِكَ جَزاءُ مَنْ تَزَكَّى ) * » ( اين است پاداش كسى كه پاكى برگزيند ) پايان مىيابد ، و نيز اوصافى كه براى بهشت و دوزخ در آن آمده ، نظر دوم را تاييد مىكند كه اينها از كلام خدا است ، زيرا ساحران بايد در اين مدت كوتاه ، سهم وافرى از آگاهى و علوم الهى پيدا كرده باشند كه بتوانند اين چنين قاطع و آگاهانه در باره بهشت و دوزخ و سرنوشت مؤمنان و مجرمان قضاوت كنند .
مگر اينكه بگوئيم خداوند اين سخنان پرمحتوا را - به خاطر ايمانشان بر زبان آنها جارى ساخت ، هر چند از نظر تربيت الهى و نتيجه براى ما هيچ تفاوتى نمىكند كه خداوند فرموده باشد يا مؤمنان تعليم يافته از ناحيه خدا ، به خصوص اينكه قرآن همه را با لحن موافق نقل مىكند .
نكتهها :
1 - علم سرچشمه ايمان و انقلاب است
مهمترين مساله اى كه در آيات فوق به چشم مىخورد دگرگونى عميق و سريع ساحران در برابر موسى است ، آنها به هنگامى كه در برابر موسى ، قرار گرفتند دشمن سرسخت او بودند ، اما با مشاهده نخستين معجزه موسى ، چنان تكان خوردند و بيدار شدند و تغيير مسير دادند كه همگان در تعجب فرو رفتند .
اين تغيير مسير سريع و فورى از كفر به ايمان ، و از انحراف به درستى و استقامت ، و از كژى به راستى ، و از ظلمت به نور ، چنان همه را غافلگير ساخت كه شايد براى فرعون هم ، باوركردنى نبود ، و لذا كوشيد آن را به يك توطئه