سپس افزودند : « اگر مىبينى ما به پروردگارمان ايمان آوردهايم براى آنست كه گناهان ما را ببخشد » ( ما با سحر و ساحرى مرتكب گناهان بسيارى شدهايم ) ( * ( إِنَّا آمَنَّا بِرَبِّنا لِيَغْفِرَ لَنا خَطايانا ) * ) .
و همچنين « ما را در برابر اين گناه بزرگ كه تو بر ما تحميل كردى ( سحر در برابر پيامبر خدا ) مشمول رحمتش گرداند و خدا از همه چيز بهتر و باقىتر است ( * ( وَما أَكْرَهْتَنا عَلَيْه مِنَ السِّحْرِ وَاللَّه خَيْرٌ وَأَبْقى ) * ) .
خلاصه اينكه هدف ما پاك شدن از گناهان گذشته از جمله مبارزه با پيامبر راستين خدا است ، ما از اين طريق مىخواهيم به سعادت جاويدان برسيم ، ولى تو ما را تهديد به مرگ اين دنيا مىكنى ، ما اين ضرر كم را در مقابل آن خير عظيم پذيرا هستيم ! .
در اينجا سؤالى پيش مىآيد و آن اينكه ظاهرا ساحران با ميل خودشان به اين ميدان گام نهادند ، هر چند فرعون وعدههاى فراوانى به آنها داده بود ، چگونه در آيه فوق تعبير به « اكراه » شده است ؟
در پاسخ مىگوئيم : هيچ دليلى در دست نيست كه ساحران از آغاز مجبور به پذيرش اين دعوت نبودند ، بلكه ظاهر جمله يَأْتُوكَ بِكُلِّ ساحِرٍ عَلِيمٍ ( ماموران بايد بروند و هر ساحر آگاهى را بياورند ) ( اعراف - 112 ) اين است كه ساحران آگاه ملزم به پذيرش بودند ، و البته در شرائط حكومت استبدادى و خودكامه فرعونى نيز اين معنى كاملا طبيعى به نظر مىرسد كه در مسير منويات خود ، افراد را به اجبار حركت دهند ، و اما قرار دادن جايزه و امثال آن براى تشويق آنها هيچ منافاتى با اين معنى ندارد ، چرا كه بسيار ديدهايم ، حكومتهاى زورگوى ستمگر در كنار توسل به زور ، از تشويقهاى مادى نيز استفاده مىكنند .
اين احتمال نيز داده شده است كه در اولين برخورد ساحران با موسى ع روى قرائنى بر آنها روشن شد كه موسى ع حق است ، يا لا اقل در شك و ترديد
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 250
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٥٠