قرآن در آيات فراوانى شديدا مسرفان را محكوم كرده است :
در جايى مىگويد : « اسراف نكنيد كه خدا مسرفان را دوست ندارد » وَلا تُسْرِفُوا إِنَّه لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ ( انعام - 141 - اعراف 31 ) .
در مورد ديگر « مسرفان را اصحاب دوزخ مىشمرد » وَأَنَّ الْمُسْرِفِينَ هُمْ أَصْحابُ النَّارِ ( غافر - 43 ) .
و « از اطاعت فرمان مسرفان ، نهى مىكند » وَلا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ ( شعراء - 151 ) .
و مجازات الهى را در انتظار مسرفان مىشمرد مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ ( ذاريات - 34 ) .
و اسراف را يك برنامه فرعونى قلمداد مىكند وَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَعالٍ فِي الأَرْضِ وَإِنَّه لَمِنَ الْمُسْرِفِينَ ( يونس - 83 ) .
و مسرفان دروغگو را محروم از هدايت الهى مىشمرد إِنَّ اللَّه لا يَهْدِي مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ ( غافر - 28 ) .
و سرانجام سرنوشت آنها را هلاكت و نابودى معرفى مىكند وَأَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِينَ ( انبياء - 9 ) .
و همانگونه كه ديديم آيات مورد بحث نيز تبذير كنندگان را برادران شيطان و قرين آنها مىشمرد .
« اسراف » به معنى وسيع كلمه هر گونه تجاوز از حد در كارى است كه انسان انجام مىدهد ، ولى غالبا اين كلمه در مورد هزينهها و خرجها گفته مىشود .
از خود آيات قرآن به خوبى استفاده مىشود ، اسراف نقطه مقابل تنگ گرفتن و سختگيرى است آنجا كه مىفرمايد وَالَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً : « كسانى كه به هنگام انفاق ، نه اسراف مىكنند
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 96
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٩٦