گذشتگى را در شما پرورش دهد .
به علاوه بسيارى از مردم اگر كاملا بى نياز شوند راه طغيان و سركشى پيش مىگيرند ، و صلاح آنها اين است كه در حد معينى از روزى باشند ، حدى كه نه موجب فقر گردد نه طغيان .
از همه اينها گذشته وسعت و تنگى رزق در افراد انسان ( بجز موارد استثنايى يعنى از كار افتادگان و معلولين ) بستگى به ميزان تلاش و كوشش آنها دارد و اينكه مىفرمايد خدا روزى را براى هر كس بخواهد تنگ و يا گشاده مىدارد ، اين خواستن هماهنگ با حكمت او است و حكمتش ايجاب مىكند كه هر كس تلاشش بيشتر باشد سهمش فزونتر و هر كس كمتر باشد محرومتر گردد .
بعضى از مفسران در پيوند اين آيه با آيات قبل ، احتمال ديگرى را پذيرفتهاند و آن اينكه آيه اخير در حكم دليل براى نهى از افراط و تفريط در انفاق است ، مىگويد حتى خداوند با آن قدرت و توانايى كه دارد در بخشش ارزاق حد اعتدال را رعايت مىكند ، نه آن چنان مىبخشد كه به فساد كشيده شوند ، و نه آن چنان تنگ مىگيرد كه به زحمت بيفتند ، همه اينها براى رعايت مصلحت بندگان است .
بنا بر اين سزاوار است كه شما هم به اين اخلاق الهى متخلق شويد ، طريق اعتدال در پيش گيريد ، و از افراط و تفريط بپرهيزيد ( 1 ) .
نكتهها :
1 - منظور از ذى القربى در اينجا كيانند ؟
كلمه « ذى القربى » همانگونه كه گفتيم به معنى بستگان و نزديكان است و در اينكه منظور از آن در اينجا معنى عام است يا خاص در ميان مفسران بحث است .
هامش
( 1 ) الميزان جلد 13 صفحه 88 .