110 - بگو من فقط بشرى هستم همچون شما ( امتيازم اين است كه ) به من وحى مىشود كه معبود شما تنها يكى است ، پس هر كس اميد لقاى پروردگارش را دارد بايد عمل صالح انجام دهد ، و كسى را در عبادت پروردگارش شريك نكند .
شان نزول :
در شان نزول اين آيه از ابن عباس چنين آمده است : يهود هنگامى كه اين سخن الهى را از پيامبر اسلام ص شنيدند كه ما أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا :
« شما جز بهره كمى از دانش نداريد » گفتند : چگونه چنين چيزى مىتواند صحيح باشد ؟ در حالى كه به ما تورات داده شده است و هر كس تورات به او داده شده است صاحب خير كثير است ، در اين هنگام نخستين آيه فوق نازل شد ( و ترسيمى از علم بى نهايت خدا و ناچيز بودن علم ما در برابر علم او نمود ) .
بعضى مىگويند يهود به پيامبر ص گفتند ، خداوند به تو حكمت داده است وَمَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً : « و هر كس به او حكمت داده شده داراى خير كثير است » اما هنگامى كه در باره روح از تو سؤال مىكنيم جواب سربسته مىگويى ؟ ! آيه فوق نازل شد ( و نشان داد كه انسان هر قدر دانش داشته باشد در برابر علم بى پايان خدا بسيار ناچيز است ) ( 1 ) .
تفسير :
آنها كه اميد لقاى خدا را دارند
آيات فوق در عين اينكه بحث مستقلى را دنبال مىكند در ارتباط با كل مباحث اين سوره است ، زيرا هر يك از داستانهاى سه گانه مهمى كه در اين سوره بود پرده از روى مطالب تازه و عجيبى برمىداشت ، گويى قرآن در اين آيات مىخواهد
هامش
( 1 ) تفسير قرطبى جلد ششم صفحه 4107 و 4108 ذيل آيات مورد بحث - و تفسير صافى ذيل آيه 85 سوره اسراء .