انسان ، عجول است » ( 1 ) .
بنا بر اين تنها راه رسيدن به خير و سعادت آنست كه انسان در هر كار قدم مىگذارد با نهايت دقت و هوشيارى و دور از هر گونه عجله و شتابزدگى تمام جوانب را بررسى كند و خود را در انتخاب راه ، از هر گونه پيشداورى و قضاوتهاى آميخته با هوى و هوس بر كنار دارد ، از خدا در اين راه يارى بطلبد تا راه خير و سعادت را بيابد و در پرتگاه و بيراهه گام ننهد .
آيه بعد سخن از آفرينش شب و روز و منافع و بركات اين دو و وجود حساب و كتاب در عالم مىكند تا هم دليلى باشد بر توحيد و شناخت خدا و بحث گذشته معاد را تكميل كند و هم شاهدى باشد بر لزوم دقت در عواقب كارها و عدم شتابزدگى مىگويد :
« ما شب و روز را دو نشانه از نشانههاى خود قرار داديم » ( * ( وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ وَالنَّهارَ آيَتَيْنِ ) * ) .
« سپس نشانه شب را محو ، و نشانه روز را كه روشنى بخش است به جاى آن قرار داديم » ( * ( فَمَحَوْنا آيَةَ اللَّيْلِ وَجَعَلْنا آيَةَ النَّهارِ مُبْصِرَةً ) * ) .
و از اين كار دو هدف داشتيم « نخست اينكه از فضل پروردگارتان بهره گيريد » ( * ( لِتَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ ) * ) .
شبها به استراحت پردازيد ، و روزها به تلاش و كوشش و كار ، و در پرتو آن از مواهب الهى بهره گيريد .
هدف ديگر اينكه : « عدد سالها و حساب كارهاى زمان بندى شده خود را بدانيد » ( * ( وَلِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسابَ ) * ) .
« و ما هر چيز را مشخص و روشن ساختيم » ( * ( وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْناه تَفْصِيلًا ) * )
هامش
( 1 ) نور الثقلين جلد 3 صفحه 141 .