به عنوان « هفت تن خفتگان افسوس » مىشناسند ( 1 ) در حالى كه در ميان ما به عنوان « اصحاب كهف » شناخته مىشوند .
اكنون ببينيم « افسوس » كجاست و نخستين دانشمندانى كه در زمينه داستان اين خفتگان كتاب نوشتهاند چه كسانى ، و در چه قرنى بودهاند :
« افسوس » يا « افسس » ( به ضم الف و سين ) يكى از شهرهاى آسياى صغير ( تركيه كنونى كه قسمتى از روم شرقى قديم است ) بوده و در نزديكى رود كاستر در حدود 40 ميلى جنوب شرقى « ازمير » قرار داشته كه پايتخت پادشاه « الونى » محسوب مىشده است .
« افسوس » بخاطر معبد معروف و بتخانه « ارطاميس » كه از عجائب هفتگانه جهان بوده نيز معروفيت جهانى دارد ( 2 ) .
مىگويند داستان اصحاب كهف براى نخستين بار در قرن پنجم ميلادى به وسيله يكى از دانشمندان مسيحى بنام « ژاك » كه خليفه كليساى سوريه بود در رساله اى كه به زبان سريانى نوشته است تشريح گرديد ، سپس شخص ديگرى به نام « گوگويوس » آن رساله را به لاتينى ترجمه نمود و نام « جلال شهداء » را بر آن گذاشت ( 3 ) و اين خود مىرساند كه اين حادثه يكى دو قرن پيش از ظهور اسلام در ميان مسيحيان شهرت داشته ، و مورد توجه محافل كليسايى بوده است .
البته همانطور كه اشاره شد پاره اى از مشخصات آن - از جمله مقدار مدت خواب آنها - با آنچه در منابع اسلامى آمده تفاوت دارد زيرا قرآن صريحا مدت خواب آنها را 309 سال ذكر كرده است .
از طرفى طبق نقل « ياقوت حموى » در كتاب « معجم البلدان » ( جلد
هامش
( 1 ) اعلام قرآن صفحه 153 .
( 2 ) اقتباس از كتاب قاموس مقدس صفحه 87 .
( 3 ) اعلام قرآن صفحه 154 .