تفسير : بيدارى بعد از يك خواب طولانى
به خواست خدا در آيات آينده مىخوانيم كه خواب اصحاب كهف آن قدر طولانى شد كه به 309 سال بالغ گرديد ، و به اين ترتيب خوابى بود شبيه به مرگ ، و بيداريش همانند رستاخيز ، لذا در آيات مورد بحث قرآن مىگويد : و اين گونه آنها را برانگيختيم « ( * ( وَكَذلِكَ بَعَثْناهُمْ ) * ) .
يعنى همانگونه كه قادر بوديم آنها را در چنين خواب طولانى فرو بريم قادر بوديم آنها را به بيدارى بازگردانيم .
ما آنها را از خواب برانگيختيم : « تا از يكديگر سؤال كنند ، يكى از آنها پرسيد فكر مىكنيد چه مدت خوابيدهايد » ؟ ( * ( لِيَتَسائَلُوا بَيْنَهُمْ قالَ قائِلٌ مِنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ ) * ) ( 1 ) .
« آنها گفتند : يك روز يا بخشى از يك روز » ( * ( قالُوا لَبِثْنا يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ ) * ) .
اين ترديد شايد به خاطر آن بوده است كه طبق گفته جمعى از مفسران آنها در آغاز روز وارد غار شدند و به خواب فرو رفتند ، و در پايان روز بيدار شدند ، همين سبب شد كه اول چنين فكر كنند كه يك روز خوابيدهاند همين كه منظره آفتاب را ديدند بخشى از يك روز را مطرح كردند .
ولى سرانجام چون نتوانستند دقيقا بدانند مدت خوابشان چقدر بوده :
« گفتند پروردگار شما از مدت خوابتان آگاهتر است » ( * ( قالُوا رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِما لَبِثْتُمْ ) * ) .
هامش
( 1 ) « لام » در « ليتسائلوا » به اصطلاح لام عاقبت است نه علت ، يعنى نتيجه بيداريشان اين شد كه از يكديگر در باره طول مدت خوابشان سؤال كنند .