[ سوره الإسراء ‹ 17 › : آيات 98 تا 100 ]
ذلِكَ جَزاؤُهُمْ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِآياتِنا وَقالُوا أَ إِذا كُنَّا عِظاماً وَرُفاتاً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ خَلْقاً جَدِيداً ‹ 98 › أَ وَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّه الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَالأَرْضَ قادِرٌ عَلى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ وَجَعَلَ لَهُمْ أَجَلًا لا رَيْبَ فِيه فَأَبَى الظَّالِمُونَ إِلَّا كُفُوراً ‹ 99 › قُلْ لَوْ أَنْتُمْ تَمْلِكُونَ خَزائِنَ رَحْمَةِ رَبِّي إِذاً لأَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الإِنْفاقِ وَكانَ الإِنْسانُ قَتُوراً ‹ 100 ›
ترجمه :
98 - اين كيفر آنهاست به خاطر اينكه به آيات ما كافر شدند ، و گفتند آيا هنگامى كه ما استخوانهاى پوسيده و خاكهاى پراكنده مىشويم آيا بار ديگر آفرينش تازه اى خواهيم يافت ؟ ! 99 - آيا نديدند خدايى كه آسمانها و زمين را آفريد قادر است مثل آنها را بيافريند ( و به زندگى جديد بازشان گرداند ) و براى آنها سرآمدى قطعى قرار داد اما ظالمان جز كفر و انكار را پذيرا نيستند .
100 - بگو اگر شما مالك خزائن رحمت پروردگار من بوديد بخاطر تنگنظرى امساك مىكرديد مبادا انفاق مايه تنگدستى شما شود و انسان سختگير است .