انسان را از سقوط و پستى نجات مىدهد » ( 1 ) .
همچنين شفاعت پيامبران و بندگان صالح خدا و مقربان درگاه او كه طبق صريح آيات قرآن در پيشگاه او پذيرفته مىشود ، نيز يكى از وسائل تقرب به او است .
اشتباه نشود منظور از توسل به مقربان درگاه پروردگار اين نيست كه انسان چيزى را از پيامبر يا امام ، مستقلا تقاضا كند و يا حل مشكلى را از او بخواهد ، بلكه هدف آن است كه خود را در خط آنان قرار دهد و هماهنگ با برنامههاى آنها شود و خدا را به مقام آنان بخواند تا خدا اجازه شفاعت در مورد آنان بدهد ( براى توضيح بيشتر به جلد چهارم تفسير نمونه صفحه 363 به بعد مراجعه شود ) .
هامش
( 1 ) تلخيص از خطبه 110 نهج البلاغه ( شرح آن را در تفسير نمونه جلد چهارم صفحه 364 به بعد آوردهايم ) .