آيه بعد در حقيقت دليلى است براى آنچه در آيه قبل گفته شد ، اين آيه مىگويد : مىدانيد چرا آنها قادر نيستند مشكلى را از دوش شما ، بدون اذن پروردگار بردارند ، براى اينكه خودشان براى حل مشكلات به در خانه خدا مىروند ، خودشان سعى دارند به ذات پاك او تقرب جويند و هر چه مىخواهند از او بخواهند : « آنها كسانى هستند كه خدا را مىخوانند و براى تقرب به او به اطاعتش متوسل مىشوند » ( * ( أُولئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ ) * ) « و نزديكترين وسيله را مىطلبند » ( * ( أَيُّهُمْ أَقْرَبُ ) * ) .
« و به رحمت او اميدوارند » ( * ( وَيَرْجُونَ رَحْمَتَه ) * ) .
« و از عذاب او مىترسند » ( * ( وَيَخافُونَ عَذابَه ) * ) .
« چرا كه عذاب پروردگارت چنان شديد است كه همه از آن پرهيز و وحشت دارند » ( * ( إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ كانَ مَحْذُوراً ) * ) در تفسير جمله « ايهم اقرب » مفسران بزرگ اسلام ، تفسيرهاى گوناگونى دارند :
جمعى مىگويند : اين جمله اشاره به آنست كه هر يك از اين اولياء پروردگار از فرشتگان و پيامبرانى كه معبود واقع شدهاند هر كدام به خدا نزديكترند به درگاه او بيشتر مىروند ، بنا بر اين آنها از خود چيزى ندارند هر چه دارند از خدا است و هر چه مقامشان بالا رود طاعت و بندگيشان فزونتر مىشود ( 1 ) .
بعضى ديگر معتقدند كه مفهوم جمله چنين است : آنها مىكوشند كه هر يك در تقرب پروردگار بر ديگرى سبقت جويند ، گويى در مسير اطاعت پروردگار و قرب به ذات پاك او در يك مسابقه معنوى شركت جستهاند كه هر يك مىكوشد در اين ميدان بر ديگرى تقدم يابد ، آيا كسانى كه چنين هستند مىتوانند معبود ،
هامش
( 1 ) مطابق اين تفسير « ايهم » بدل از ضمير « يبتغون » مىباشد ، يا مبتدا براى محذوفى است ، و در تقدير چنين بوده « ايهم اقرب » هو اكثر دعاء و ابتغاء للوسيلة » .