رساندند ) ما معجزات را فقط براى تخويف ( و اتمام حجت ) مىفرستيم .
60 - به ياد آور زمانى را كه به تو گفتيم پروردگارت احاطه كامل به مردم دارد ( و از وضعشان كاملا آگاه است ) ما آن رؤيايى را به تو نشان داديم فقط براى آزمايش مردم بود ، همچنين شجره ملعونه را كه در قرآن ذكر كردهايم ، ما آنها را تخويف ( و انذار ) مىكنيم اما جز بر طغيانشان افزوده نمىشود .
تفسير : تسليم بهانه جويان نشو !
به دنبال بحثهايى كه با مشركان در زمينه توحيد و معاد در آيات گذشته خوانديم ، نخستين آيه مورد بحث آنها را با گفتار بيدار كننده اى اندرز مىدهد و پايان و فناء اين دنيا را در مقابل ديدگان عقلشان مجسم مىسازد تا بدانند اين سرا ، سراى فانى است ، و سراى بقا جاى ديگر است ، خود را براى مقابله با نتائج اعمالشان آماده سازند مىگويد : « هيچ آبادى در روى زمين نيست مگر اينكه ما آن را قبل از روز قيامت هلاك مىكنيم ، يا به عذاب شديدى گرفتار مىسازيم » ( * ( وَإِنْ مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوها قَبْلَ يَوْمِ الْقِيامَةِ أَوْ مُعَذِّبُوها عَذاباً شَدِيداً ) * ) .
بدكاران ستمگر و طاغيان گردنكش را به وسيله عذاب نابود مىكنيم و ديگران را با مرگ طبيعى و يا حوادث معمولى .
بالآخره اين جهان پايان مىگيرد و همه راه فنا را مىپيمايند « و اين يك اصل مسلم و قطعى است كه در كتاب الهى ثبت است » ( * ( كانَ ذلِكَ فِي الْكِتابِ مَسْطُوراً ) * ) .
اين كتاب همان لوح محفوظ ، همان علم بى پايان پروردگار و همان مجموعه قوانين تخلف ناپذير خداوند در جهان هستى است .
با توجه به اين اصل قطعى و غير قابل تغيير ، مشركان گمراه و ستمگران آلوده بايد از هم اكنون حساب كار خويش را برسند كه اگر تا پايان اين جهان