[ سوره إبراهيم ‹ 14 › : آيات 24 تا 27 ]
أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّه مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَفَرْعُها فِي السَّماءِ ‹ 24 › تُؤْتِي أُكُلَها كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّها وَيَضْرِبُ اللَّه الأَمْثالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ‹ 25 › وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٍ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الأَرْضِ ما لَها مِنْ قَرارٍ ‹ 26 › يُثَبِّتُ اللَّه الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَفِي الآخِرَةِ وَيُضِلُّ اللَّه الظَّالِمِينَ وَيَفْعَلُ اللَّه ما يَشاءُ ‹ 27 ›
ترجمه :
24 - آيا نديدى چگونه خداوند كلمه طيبه ( و گفتار پاكيزه ) را به درخت پاكيزه اى تشبيه كرده كه ريشه آن ( در زمين ) ثابت و شاخه آن در آسمان است ؟ ! 25 - ميوههاى خود را هر زمان به اذن پروردگارش مىدهد ، و خداوند براى مردم مثلها مىزند شايد متذكر شوند ، ( و پند گيرند ) .
26 - و ( همچنين ) « كلمه خبيثه » را به درخت ناپاكى تشبيه كرده كه از زمين بركنده شده ، و قرار و ثباتى ندارد .
27 - خداوند كسانى را كه ايمان آوردند بخاطر گفتار و اعتقاد ثابتشان ثابت قدم مىدارد ، هم در اين جهان و هم در سراى ديگر ، و ستمگران را گمراه مىسازد ( و لطف خود را از آنها بر مىگيرد ) و خداوند هر كار را بخواهد ( و صلاح بداند ) انجام مىدهد .