[ سوره الرعد ‹ 13 › : آيات 37 تا 40 ]
وَ كَذلِكَ أَنْزَلْناه حُكْماً عَرَبِيًّا وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَكَ مِنَ اللَّه مِنْ وَلِيٍّ وَلا واقٍ ‹ 37 › وَلَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ وَجَعَلْنا لَهُمْ أَزْواجاً وَذُرِّيَّةً وَما كانَ لِرَسُولٍ أَنْ يَأْتِيَ بِآيَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّه لِكُلِّ أَجَلٍ كِتابٌ ‹ 38 › يَمْحُوا اللَّه ما يَشاءُ وَيُثْبِتُ وَعِنْدَه أُمُّ الْكِتابِ ‹ 39 › وَإِنْ ما نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِنَّما عَلَيْكَ الْبَلاغُ وَعَلَيْنَا الْحِسابُ ‹ 40 ›
ترجمه :
37 - همانگونه ( كه به پيامبران پيشين كتاب آسمانى داديم ) بر تو نيز فرمان روشن و صريحى نازل كرديم ، و اگر از هوسهاى آنها - بعد از آنكه آگاهى براى تو آمده - پيروى كنى هيچكس از تو در برابر خدا حمايت و جلوگيرى نخواهد كرد .
38 - و ما قبل از تو رسولانى فرستاديم و براى آنها همسران و فرزندانى قرار داديم ، و هيچ رسولى نمىتوانست ( از پيش خود ) معجزه اى بياورد ، مگر به فرمان خدا ، هر زمانى كتابى دارد ( و براى هر كارى موعدى مقرر است ) .
39 - خداوند هر چه را بخواهد « محو » و هر چه را بخواهد « اثبات » مىكند ، و « ام الكتاب » نزد او است .
40 - و اگر پاره اى از مجازاتها را كه به آنها وعده دادهايم به تو نشان دهيم يا ( پيش از فرا رسيدن اين مجازاتها ) تو را بميرانيم ، در هر حال تو فقط مامور ابلاغ هستى و حساب ( آنها ) بر ماست !