تفسير :
حوادث « قطعى » و « قابل تغيير » .
اين آيات هم چنان مسائل مربوط به نبوت را دنبال مىكند .
در نخستين آيه مىفرمايد : « همانگونه كه بر اهل كتاب و پيامبران پيشين كتاب آسمانى فرستاديم اين قرآن را نيز بر تو نازل كرديم در حالى كه مشتمل بر احكام روشن و آشكار است » ( * ( وَكَذلِكَ أَنْزَلْناه حُكْماً عَرَبِيًّا ) * ) .
« عربى » همانگونه كه راغب در مفردات - مىگويد : به معنى سخن فصيح و روشن است ( الفصيح البين من الكلام ) و لذا هنگامى كه گفته مىشود « امرأة عروبة » مفهومش اين است زنى كه از عفت و پاكدامنى خود آگاه باشد ، سپس اضافه مىكند قوله * ( حُكْماً عَرَبِيًّا ) * قيل معناه مفصحا يحق الحق و يبطل الباطل « اينكه خداوند فرموده حكما عربيا مفهومش اين است كه سخنى است روشن و آشكار كه حق را ثابت و باطل را روشن مىسازد » .
اين احتمال نيز داده شده است كه « عربى » در اينجا به معنى « شريف » است ، چرا كه اين كلمه به همين معنى نيز در لغت آمده است .
و به اين ترتيب منظور از توصيف قرآن به اين صفت اين است كه احكامش واضح و آشكار و جاى سوء استفاده و تعبيرهاى مختلف ندارد .
و لذا بدنبال همين تعبير در آيات ديگرى روى مساله استقامت و عدم اعوجاج و يا علم و آگاهى تكيه شده است ، در آيه 28 سوره زمر مىخوانيم قُرْآناً عَرَبِيًّا غَيْرَ ذِي عِوَجٍ : « اين قرآنى است آشكار و خالى از هر گونه كجى و اعوجاج » و در آيه 3 سوره فصلت مىخوانيم : كِتابٌ فُصِّلَتْ آياتُه قُرْآناً عَرَبِيًّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ :
« اين كتابى است كه آياتش تشريح شده و قرآنى است روشن و آشكار براى آنها كه مىخواهند بدانند » و به اين ترتيب جمله قبل و بعد ، در اين آيه ، تاييد مىكند