[ سوره هود ‹ 11 › : آيات 100 تا 104 ]
ذلِكَ مِنْ أَنْباءِ الْقُرى نَقُصُّه عَلَيْكَ مِنْها قائِمٌ وَحَصِيدٌ ‹ 100 › وَما ظَلَمْناهُمْ وَلكِنْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَما أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّه مِنْ شَيْءٍ لَمَّا جاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَما زادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ ‹ 101 › وَكَذلِكَ أَخْذُ رَبِّكَ إِذا أَخَذَ الْقُرى وَهِيَ ظالِمَةٌ إِنَّ أَخْذَه أَلِيمٌ شَدِيدٌ ‹ 102 › إِنَّ فِي ذلِكَ لآيَةً لِمَنْ خافَ عَذابَ الآخِرَةِ ذلِكَ يَوْمٌ مَجْمُوعٌ لَه النَّاسُ وَذلِكَ يَوْمٌ مَشْهُودٌ ‹ 103 › وَما نُؤَخِّرُه إِلَّا لأَجَلٍ مَعْدُودٍ ‹ 104 ›
ترجمه :
100 - اين از خبرهاى شهرها و آباديهاست كه ما براى تو باز گو مىكنيم ، كه بعضى ( هنوز ) بر پا هستند و بعضى درو شدهاند ( و از ميان رفتهاند ) .
101 - ما به آنها ستم نكرديم بلكه آنها خودشان بر خويشتن ستم روا داشتند و هنگامى كه فرمان مجازات الهى فرا رسيد خدايانى را كه غير از « اللَّه » مىخواندند آنها را يارى نكردند و جز هلاكت بر آنها نيفزودند .
102 - و اينچنين است مجازات پروردگار تو هنگامى كه شهرها و آباديهاى ظالم را مجازات مىكند ، ( آرى ) مجازات او دردناك و شديد است ! .
103 - در اين نشانه اى است براى كسى كه از عذاب آخرت مىترسد ، همان روزى است كه مردم در آن جمع مىشوند ، و روزى كه همه آن را مشاهده مىكنند .
104 - و ما آن را جز تا زمان محدودى تاخير نمىاندازيم .