تفسير :
در آيات اين سوره سرگذشت هفت قوم از اقوام پيشين و گوشه اى از تاريخ پيامبرانشان بيان شد كه هر كدام قسمت قابل توجهى از زواياى زندگى پرماجراى انسان را روشن مىساخت ، و هر يك درسهاى عبرت فراوانى در برداشت .
در اينجا به تمام آن داستانها اشاره كرده ، به صورت يك جمع بندى مىفرمايد : « اين ماجراها گوشه اى از اخبار شهرهاى و آباديها است كه ما داستانش را براى تو بازگو مىكنيم » ( * ( ذلِكَ مِنْ أَنْباءِ الْقُرى نَقُصُّه عَلَيْكَ ) * ) .
« همان شهرها و آباديهايى كه قسمتى از آن هنوز بر پاست ، و قسمتى همچون كشتزار درو شده به كلى ويران گشته است » ( * ( مِنْها قائِمٌ وَحَصِيدٌ ) * ) .
« قائم » اشاره به شهرها و آباديهايى است كه از اقوام پيشين بر پا ماندهاند ، مانند سرزمين مصر كه جايگاه فرعونيان بود ، و پس از غرق اين گروه ظالم و ستمگر هم چنان بر جاى ماند ، باغهايش و كشتزارهايش و بسيارى از عمارتهاى خيره كننده اش .
« حصيد » به معنى درو شده ، اشاره به سرزمينهايى همچون سرزمين قوم نوح و لوط كه يكى در زير آب غرق شد و ديگرى زير و رو و سنگباران گرديد .
« اما گمان مبر كه ما به آنها ستم كرديم ، آنها خودشان به خويشتن ظلم كردند » ( * ( وَما ظَلَمْناهُمْ وَلكِنْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ) * ) .
« آنها به بتها و خدايان دروغينشان پناه بردند ، اما خدايانشان را كه به جاى » اللَّه « مىخواندند ، هيچ مشكلى را در برابر فرمان پروردگار از آنها نگشودند » ( * ( فَما أَغْنَتْ عَنْهُمْ آلِهَتُهُمُ الَّتِي يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّه مِنْ شَيْءٍ لَمَّا جاءَ أَمْرُ رَبِّكَ ) * ) .
آرى « اين خدايان قلابى جز ضرر و زيان و هلاكت و بدبختى ، بر آنها