مىدارند و روز را - مخصوصا صبحگاهان نشاطانگيز را - در خواب فرو مىروند و به همين دليل همواره اعصابى نامتعادل و ناراحت دارند .
2 - با توجه به اينكه ماده « ابصار » به معنى « بينايى » است ، مفهوم جمله « * ( وَالنَّهارَ مُبْصِراً ) * » اين مىشود كه خدا « روز را بينا قرار داد » در حالى كه روز بينا كننده است نه بينا ، اين يك تشبيه و مجاز زيبا از قبيل توصيف سبب به اوصاف مسبب است همانگونه كه در مورد شب نيز مىگويند « ليل نائم » يعنى « شبى كه به خواب رفته » در حالى كه شب به خواب نمىرود بلكه شب سبب مىشود كه مردمان به خواب روند .
3 - آيات فوق يك بار ديگر ظن و گمان را محكوم كرده و مردود شناخته ، ولى با توجه به اينكه سخن از پندارهاى خرافى و بى پايه بت پرستان است ، « ظن » در اينجا به معنى گمانهاى حساب شده عقلايى نيست كه در بعضى از موارد - مانند شهادت شهود و ظاهر الفاظ و اقرارها و مكاتبهها - حجت است ، بنا بر اين آيات فوق دليلى بر عدم حجيت ظن نمىتواند باشد .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 344
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٤٤