قرآن از دو راه به آنها پاسخ مىگويد :
نخست اينكه « خداوند از هر عيب و نقص منزه است ، و از همه چيز بى نياز است ( * ( سُبْحانَه هُوَ الْغَنِيُّ ) * ) .
اشاره به اينكه نياز به فرزند يا به خاطر احتياج جسمانى به نيرو ، و كمك او است ، و يا به خاطر نياز روحى و عاطفى ، و از آنجا كه خداوند از هر عيب و نقصى و از هر كمبود وضعى منزه است و ذات پاكش يك پارچه غنا و بى نيازى است ممكن نيست براى خود فرزندى انتخاب كند .
« او مالك همه موجوداتى است كه در آسمانها و زمين است » ( * ( لَه ما فِي السَّماواتِ وَما فِي الأَرْضِ ) * ) .
و با اينحال چه معنى دارد كه او فرزندى براى خود انتخاب كند تا او را آرامش ببخشد و يا به او كمك كند ؟ ! جالب اينكه در اينجا تعبير به « اتخذ » ( انتخاب و اختيار كرد ) شده است و اين نشان مىدهد كه آنها معتقد بودند فرزندى از خداوند متولد نشده بلكه مىگفتند خدا موجوداتى را به فرزندى خود برگزيده است ، درست همانند كسانى كه از آنها فرزند نمىشود و كودكى را از پرورشگاه و مانند آن براى خود انتخاب مىكنند ، به هر حال اين جاهلان كوته بين گرفتار اشتباه مقايسه خالق و مخلوق بودند ، و ذات بى نياز خدا را به وجود محدود و نيازمند خويش مقايسه مىكردند .
دومين پاسخى را كه قرآن به آنها مىگويد اين است كه : هر كس ادعايى دارد بايد دليلى بر مدعاى خود اقامه كند « آيا شما بر اين سخن دليلى داريد ؟
نه ، هيچ دليلى نزد شما براى اين ادعا وجود ندارد « ( * ( إِنْ عِنْدَكُمْ مِنْ سُلْطانٍ بِهذا ) * ) .
با اينحال « آيا به خدا نسبتى مىدهيد كه حد اقل از آن آگاهى نداريد » ( * ( أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّه ما لا تَعْلَمُونَ ) * ) .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 346
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٤٦