سپس براى تكميل اين بحث و نشان دادن راه خداشناسى ، و دورى از شرك و بت پرستى ، به گوشه اى از مواهب الهى كه در نظام آفرينش قرار گرفته و نشانه عظمت و قدرت و حكمت « اللَّه » است اشاره كرده ، مىگويد :
« او كسى است كه شب را براى شما مايه آرامش قرار داد » ( * ( هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيه ) * ) :
« و روز را روشنى بخش » ( * ( وَالنَّهارَ مُبْصِراً ) * ) .
اين نظام نور و ظلمت كه بارها در آيات قرآن روى آن تكيه شده ، نظامى شگفتانگيز و پر بار است ، كه از يك سو با تابش نور در مدت معين ، صحنه زندگى انسانها را روشن ساخته ، و حركت آفرين است و تلاشانگيز ، و از سوى ديگر با پردههاى ظلمانى و آرامبخش شب روح و جسم خسته را براى كار و حركت مجدد آماده مىسازد .
آرى « در اين نظام حساب شده آيات و نشانه هايى از توانايى آفريدگار است ، اما براى آنها كه گوش شنوا دارند و حقايق را مىشنوند » ( * ( إِنَّ فِي ذلِكَ لآياتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ ) * ) .
آنها كه مىشنوند و درك مىكنند ، و آنها كه پس از درك حقيقت ، آن را به كار مىبندند .
در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد :
1 - آرامش و سكون كه هدف از آفرينش شب قرار داده شده يك واقعيت مسلم علمى است كه دانش امروز آن را به ثبوت رسانده ، پردههاى تاريكى نه تنها يك وسيله اجبارى براى تعطيل فعاليتهاى روزانه است ، بلكه اثر مستقيمى روى سلسله اعصاب و عضلات آدمى و ساير جانداران دارد و آنها را در حالت استراحت و خواب و سكون فرو مىبرد ، و چه نادانند مردمى كه شب را به هوسرانى زنده