يكى از دوستان امام صادق ع نقل مىكند كه امام ع فرمود : پيروان اين مكتب در لحظات آخر عمر چيزهايى مىبينند كه چشمشان با آن روشن مىشود .
راوى مىگويد من اصرار كردم چه چيز مىبينند ؟ و اين سخن را بيش از ده بار تكرار كردم ولى در هر بار امام تنها به اين جمله قناعت مىكرد كه « مىبينند » . . ! .
در آخر مجلس رو به سوى من كرد و مرا صدا زد فرمود : مثل اينكه اصرار دارى بدانى چه چيز را مىبينند ؟ گفتم آرى قطعا ! . . . سپس گريستم .
امام به حال من رقت كرد و گفت آن دو را مىبينند ، اصرار كردم كدام دو نفر ؟ فرمود : پيامبر ص و على ع را ، هيچ انسان با ايمانى چشم از جهان نمىپوشد مگر اينكه اين دو بزرگوار را خواهد ديد كه به او بشارت مىدهند ، سپس فرمود اين را خداوند در قرآن بيان كرده ، سؤال كردند در كجا و كدام سوره ؟ فرمود در سوره يونس آنجا كه مىگويد * ( الَّذِينَ آمَنُوا وَكانُوا يَتَّقُونَ لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَفِي الآخِرَةِ ) * ( 1 ) .
به مضمون همين روايت ، روايات ديگرى نيز داريم .
روشن است كه اين روايات اشاره به قسمتى از بشارتهاى افراد با ايمان و تقوا است نه همه آن بشارتها ، و نيز روشن است كه اين مشاهده ، مشاهده جسم مادى نيست ، بلكه مشاهده جسم برزخى با ديد برزخى است ، زيرا مىدانيم در جهان برزخ كه فاصله اى است ميان اين جهان و سراى آخرت ، روح انسان بر جسم برزخيش باقى مىماند .
هامش
( 1 ) نور الثقلين جلد 2 صفحه 310 ( با تلخيص ) .