كردند ، گفته مىشود بچشيد عذاب ابدى را ! « ( * ( ثُمَّ قِيلَ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذابَ الْخُلْدِ ) * ) .
« آيا جز به آنچه انجام داديد كيفر داده مىشويد ؟ » ( * ( هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا بِما كُنْتُمْ تَكْسِبُونَ ) * ) .
اين در واقع اعمال خود شما است كه دامانتان را گرفته است ، همانهاست كه در برابرتان مجسم شده و شما را براى هميشه آزار مىدهد .
در اينجا به چند نكته بايد توجه كرد :
1 - همانگونه كه در ذيل آيه 34 سوره اعراف گفتيم بعضى از دينسازان عصر ما به آياتى مانند * ( لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ ) * . . . كه در قرآن دو بار آمده است براى نفى خاتميت پيامبر اسلام ص استدلال كرده و چنين نتيجه گرفتهاند كه هر دين و مذهبى سرانجام پايان مىگيرد و جاى خود را به مذهب ديگرى مىدهد .
در حالى كه « امت » به معنى گروه و جماعت است ، نه به معنى مذهب و خصوصا پيروان يك مذهب .
هدف اين آيات آن است كه قانون حيات و مرگ مخصوص افراد نيست بلكه ملتها و گروهها نيز مشمول اين قانون هستند ، و به هنگامى كه در مسير ظلم و فساد قرار گيرند منقرض خواهند شد .
مخصوصا در مورد بحث با توجه به آيه قبل و بعد از آن بروشنى اين حقيقت ثابت مىشود كه سخن از نسخ مذهب در ميان نيست ، بلكه از نزول عذاب و نابود شدن يك گروه و ملت است ، زيرا هم آيه قبل و همه آيه بعد هر دو از عذاب و مجازات دنيا بحث مىكند .
2 - با توجه به آيات فوق اين سؤال پيش مىآيد كه آيا جامعههاى اسلامى نيز گرفتار مجازات و عذاب در اين جهان مىشوند ؟ .