دست مىدهد كه قابل مقايسه با هيچ لذتى نيست .
حالت دوم لذتى است كه بر اثر تماس داشتن با مؤمنان ديگر در آن محيط پر از صلح و تفاهم پيدا مىشود كه بعد از لذت توجه به خدا از همه چيز برتر است .
حالت سوم لذتى است كه از انواع نعمتهاى بهشتى به آنها دست مىدهد و باز آنها را متوجه به خدا مىسازد ، و حمد و سپاس او را مىگويند ( دقت كنيد ) .
[ سوره يونس ‹ 10 › : آيات 11 تا 12 ]
وَ لَوْ يُعَجِّلُ اللَّه لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجالَهُمْ بِالْخَيْرِ لَقُضِيَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ فَنَذَرُ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ ‹ 11 › وَإِذا مَسَّ الإِنْسانَ الضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِه أَوْ قاعِداً أَوْ قائِماً فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْه ضُرَّه مَرَّ كَأَنْ لَمْ يَدْعُنا إِلى ضُرٍّ مَسَّه كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ‹ 12 ›
ترجمه :
11 - اگر همانگونه كه مردم در بدست آوردن خوبيها عجله دارند ، خداوند ( به كيفر اعمالشان ) مجازاتشان كند عمرشان به پايان مىرسد ( و همگى نابود خواهند شد ) ولى آنها كه اميد لقاى ما را ندارند به حال خودشان رها مىكنيم تا در طغيانشان سرگردان شوند .
12 - و هنگامى كه به انسان زيان ( و ناراحتى ) برسد ما را ( در همه حال ) در حالى كه به پهلو خوابيده ، يا نشسته ، يا ايستاده است مىخواند ، اما هنگامى كه ناراحتى او را بر طرف ساختيم چنان مىرود كه گويى هرگز ما را براى حل مشكلى كه به او رسيده نخوانده ، اين گونه براى اسرافكاران اعمالشان زينت داده شده است .