آن چيزى جز آتش نمىتواند باشد .
بنا بر اين هر دو گروه فوق يعنى آنها كه ايمان به مبدء يا ايمان به معاد ندارند ، مسلما از نظر عمل آلوده خواهند بود و آينده هر دو گروه تاريك است .
اين دو آيه بار ديگر اين حقيقت را تاكيد مىكند كه براى اصلاح يك جامعه و نجات آن از آتش ظلم و فساد ، تقويت پايههاى ايمان به « خدا » و « معاد » دو شرط ضرورى و اساسى است چرا كه بدون ايمان به خدا ، احساس مسئوليت از وجود انسان برچيده مىشود ، و بدون توجه به معاد ترس از مجازات از ميان خواهد رفت ، و به اين ترتيب اين دو پايه اعتقادى پايه تمام اصلاحات اجتماعى است .
سپس اشاره به حال گروه ديگرى مىكند كه نقطه مقابل اين دو گروه مىباشند و مىگويد « كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند ، خداوند به كمك ايمانشان آنها را هدايت مىكند » ( * ( إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمانِهِمْ ) * ) .
اين نور هدايت الهى كه از نور ايمانشان سرچشمه مىگيرد ، تمام افق زندگانى آنها را روشن مىسازد ، در پرتو اين نور آن چنان روشنبينى پيدا مىكنند كه جار و جنجالهاى مكتبهاى مادى ، و وسوسههاى شيطانى ، و زرق و برقهاى گناه ، و زر و زور ، فكر آنها را نمىدزدد ، و از راه به بيراهه گام نمىنهند .
اين حال دنياى آنها « و در جهان ديگر خداوند در باغهاى پر نعمت بهشت قصرهايى به آنها مىبخشد كه از زير آنها نهرهاى آب جريان دارد » ( * ( تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الأَنْهارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ) * ) .
آنها در محيطى مملو از صلح و صفا و عشق به پروردگار و انواع نعمتها به
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 233
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٣٣